ARKHE

1997 sonbaharı… Üniversite, arkeoloji, yeni arkadaşlar, yeni bir sayfa… Pek heyecanlıydım. Notlarımı iyi tutmam, çok çalışmam lazımdı. Ne de olsa büyüyünce arkeolog olmak istiyordum :) İlk yıl, ilk dönem, üniversiteye bağlı olan Arkeoloji Kulübü’nden haberim oldu. Sınıftan birkaç arkadaşımın da davetiyle, hemen üye oldum.

O yıl kulüpte ayrı bir heyecan vardı. Çoğu arkeoloji öğrencisi olan amatör oyuncularla Albert Camus’nun Caligula oyunu Öğrenci Kültür Merkezi’nde sahneye koyuluyordu. Oyunculuktan yana nasibini alamamış olan bana düşen görev ise oldukça eğlenceliydi: Caligula’nın insanları katlettiği sahne gibi trajik anlarda müzik setinin play ve stop tuşlarına basıyordum. Asıl hedefimiz ise oyunumuzu yazın Patara’da düzenlenecek olan ARKHE’de, hem de antik kentin tiyatrosunda sahnelemekti.

ARKHE hatırası, 1998

ARKHE, yani Arkeoloji Kulüpleri Birliği sanırım şimdiki İstanbul Üniversitesi arkeoloji öğrencileri için pek bir şey ifade etmiyordur. ARKHE tam olarak kelime anlamına uyacak şekilde bir ilk, bir başlangıçtı. İlk defa farklı şehirlerden üniversitelerin arkeoloji kulüpleri bir araya geliyordu. Sunumlar, seminerler, atölye çalışmalarıyla dolu dolu geçen bu kamplarda Edirne’deki öğrenciyle ne bileyim Ankara’daki öğrenci aynı platformda arkeolojinin, öğrencilerin, üniversitelerin sorunlarını tartışabiliyor, bilgilerini birbirleriyle paylaşabiliyorlardı.

İlk ARKHE kampı benim henüz acıklı bir şekilde üniversite sınavıyla cebelleştiğim 1997 yazında, Alabanda antik kentinde düzenlenmişti. O yüzden benim müzik kulağımdan mahrum kaldılar. Bu ilk kampın ev sahibi Ege Üniversitesi’ne bağlı Arkeoloji Topluluğu olmuştu.

Benim tiyatro hayatımın ilk ve şimdilik son deneyimi olan Caligula’yı sahneleyeceğimiz ikinci ARKHE kampı ise 1998 yazında Akdeniz Üniversitesi Arkeoloji Topluluğu’nun organizasyonuyla Patara’da düzenlenecekti. Kış, bahar, yaz derken arkeoloji hayatımın ilk kazı deneyimi olan Enez’den kalkıp Patara’nın yollarını tutmuştum bile. Patara kazı evinde keyifle geçen günlerimizin sonunda kendimi gerçekten çok şanslı hissettiğimi söyleyebilirim.

Benim ARKHE ve kulüp maceram sadece 1 yıl sürdü. Eğlenmeyi ve öğrenmeyi bir arada yürütemeyeceğim gibi saçma bir fikre kapıldım ve ayrıldım. Keşke ayrılmasaymışım… Dersler, notlar, vizeler, finaller derken zaman hızla akıp geçti, ama geride ne ARKHE kalmıştı ne de kulübümüz… ARKHE galiba 2000’de, kulübümüz ise 2001’de ne olduysa son buldu… Ama neyse ki hikâyemizin sonu kötü değil, zira duyduğuma göre 2001’de kapanan arkeoloji kulübü 10 yıl sonra, yani tam da bu sene tekrar kurulmuş. Darısı ARKHE’nin başına…

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone